طبق بررسی‌های انجام شده در سامانه شفافیت شهرداری، این مجموعه در سال ۹۹ بیش از ۲۵ قرارداد با افرادی در حوزه رسانه منعقد کرده که مشخصا در رابطه با تولید محتوا در رسانه و فضای مجازی است. در میان این قرارداد‌ها آنچه بیشتر از همه به چشم می‌آید، این است که تمامی آن‌ها بدون تشریفات منعقد شده؛ یعنی لازم نبوده هیچ مراتب قانونی طی کند و فقط با صلاحدید کارفرما به صورت شخصی و نه با نامه‌نگاری در سلسله مراتب ادرای شهرداری به امضا رسیده است. این در حالی است که طبق قانون شهرداری فقط قرارداد‌هایی می‌توانند با ترک تشریفات انجام شوند که رقم آن‌ها بین یک میلیون تا صد میلیون تومان باشد. اما ما در این قرارداد‌ها عمدتا ارقامی بالای صد میلیون تومان دیده می‌شود.

همچنین طبق اعلام مسوولان روابط عمومی شهرداری تهران برای طراحی لوگوی “تهران ۱۴۰۰” رقم ۴۰۰ میلیون تومان هزینه شده و بابت هزینه‌های برندینگ و طراحی کانسپت تهران ۱۴۰۰ هم نزدیک ۴۰۰ میلیون دیگر هزینه شده است.همچنین هزینه طراحی دبیرخانه ۱۳۰ میلیون، ارائه طرح تهران ۱۴۰۰ در قالب‌های مختلف ۲۴۰ میلیون و آماده‌سازی فریم اینستاگرامی مراسم ۵۳ میلیون تومان پرداخت و جمع مبلغ پرداختی در این بخش یک میلیارد و شش صد و شصت و شش میلیون تومان بوده است. شهرداری البته به همینجا بسنده نکرده و ارقام مختلفی را به روزنامه نگاران بابت انتشار توییت یا خبر در کانال‌های تلگرامی پرداخت نموده است. موضوعی که تاکنون محرمانه بوده و به تازگی منتشر شده است.

البته افراد فعال در حوزه ساخت و ساز و شهری می‌دانند که ارقام پرداختی به خبرنگاران نسبت به دیگر ارقامی که در این حوزه‌ها در جریان است بسیار اندک و ناچیز است اما مشکل اصلی از آنجا ناشی می‌شود که پرداخت همین ارقام اندک نیز به مرور باعث می‌شود تا خبرنگار از یک نیروی پرسشگر و مطالبه‌گر حقوق مردم تبدیل به فردی شود که صرفا جهت خوشایند یک مدیر شهری و نیز تمدید قرارداد، بسیاری از مسوولیت‌ها و وظایف خود را سانسور کند و صرفا در مسیری حرکت کند که قراردادش مجددا تمدید شود و رانتی که به سادگی در اختیار او قرار می‌گیرد از دست نرود.

این اقدام شهرداری درست مثل آن است که این نهاد به سراغ قضات رسیدگی کننده به پرونده‌های شهرداری نیز برود و در قبال پرداخت دستمزد،‌از خدمات مشاوره‌ای آن‌ها در ساعات خارج از دادگاه بهره بگیرد! قطعا پذیرش چنین پیشنهادی از سوی قضات دور از ذهن است اما متاسفانه خبرنگاران در کشور ما مانند قضات حقوق و مزایای مشخص ندارند و به دلیل ناامنی اقتصادی مجبور به همکاری در چنین چهارچوب‌هایی می‌شوند که البته نیاز مالی این رفتار غلط آن‌ها را توجیه نمی‌کند زیرا آن‌ها می‌توانند در صورتی که توانایی تولید محتوا در حوزه‌های کاری خود را دارند از کسوت روزنامه نگاری خارج شده و وارد عرصه تولید محتوا و عقد قرارداد با مجموعه‌هایی مانند شهرداری شوند.

تاثیر رسانه‌ای شدن پرداخت این دستمزدها بر مجموعه‌های شهرداری

شهرداری جزو مجموعه‌هایی است که اگر زمانی کار و گذرتان به آن بیفتد با أنواع و اقسام اتفاق‌های عجیب مواجه می‌شوید. شاید علت این اتفاق‌های عجیب آن باشد کارکنان این مجموعه بیش از رسانه‌ها بر اتفاق‌های داخلی آن مجموعه اشراف دارند. نتیجه چنین اشرافی می‌شود ماجرایی مثل آنچه که در این فیلم می‌توانید مشاهده کنید. این فیلم توسط یکی از مخاطبان  برای ما ارسال شده و همانطور که مشاهده می‌کنید (اینجا) یکی از پرسنل شهرداری در روز روشن و در خیابان به راحتی اتوموبیل شخصی خود را با آب شهرداری می‌شوید و إحساس ناراحتی هم ندارد زیرا تعبیر او از شعار «تهران شهری برای همه» این است که او نیز به اندازه امکان خود از مواهب و امتیازهای شهرداری بهره بگیرد.