یک شب مهمانی 10 کیلومتری تشکیل بدهید و همان شب در خرابه‌های اطراف تهران عده‌ای با شکم گرسنه سر بر زمین بگذارند.

جالب‌تر اینکه مسوولان شهرداری و سازمان‌های متولی نیز یا متوجه این کنایه نشده‌اند یا اینکه آن را زیرسبیلی رد کرده‌اند.

این‌ها و دهها نکته دیگر در پیرامون این سفر و حواشی آن این گمان را در ذهن مخاطب ایرانی تقویت می‌کند که قالیباف به عنوان «سیاستمداری ایرانی» متاسفانه صداقت ندارد و حتی وقتی دچار اشتباه می‌شود حاضر به عذرخواهی و جبران ماجرا نیست و حالا چطور می‌توان به چنین فردی در أمور مهم‌تر اعتماد کرد؟

به دانش و اطلاعات و خاطره‌ها و هزار و یک مطلب ارزشمندی فکر کردم که با شلیک موشک در حافظه این گوشی‌ها و نوت بوک‌ها ماند و از بین رفت.به داغی که تا سال‌های سال تازه خواهد بود و با چنین صحنه‌هایی تا مدت‌‌ها خانواده قربانیان را درگیر خواهد کرد

در شرایطی که مدت‌هاست واکسن به صورت رایگان در دسترس همه مردم قرار دارد چرا باید بخشی از ناوگان اتوبوسرانی که خود با محدودیت مواجه است؛ با صرف هزینه به امر واکسیناسیون این گروه از شهروندان بی مسوولیت اختصاص یابد؟

اگر قرار است کلیپی با موضوع حجاب ساخته شود، چه لزومی دارد تا با این شتاب زدگی اثری کم اثر و کم محتوا ساخته شود و این همه عجله برای پاسخگویی به آن عکس دانشجویان چه دلیلی داشته است؟

شاید هم ضرغامی علاقه چندانی به حضور در وزارت میراث فرهنگی و گردشگری ندارد و این سخنان و مانورهای مردمی مقدمه‌ای برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۱۰۴۰۴ در کسوت رقیب رییس جمهور فعلی باشد؟!

کاش مسوولان سازمان زندان‌ها می‌دانستند نمی‌شود با یک حساب کاربری در توییتر این محیط را اداره کرد

تا زمانی که خوبی‌ها و آثار خیر صولت فروتن باقی و پابرجا است واژه «مرحوم» زیبنده او نیست و فقط می‌توان با یک «خداحافظی» او را بدرقه کرد. خداحافظ صولتِ عزیز.