نقض تلویحی قانون اساسی در مورد سیزده میلیون شهروند ایرانی
کافه مثبت: همزمان با تشدید مشکلات اقتصادی کشور،این روزها دولتمردان به جای صرفه جویی در هزینهها با عزمی راسخ و به صورت سفت و سخت در پی اجرای برنامههایی هستند که دسترسی بخش بیشتری از جامعه به منابع مالی را محدود کند.
این روزها دولت با چالش جدیدی مواجه است.مطابق قانون بودجه باید سه دهک بالای جامعه از فهرست یارانهبگیران خارج شوند اما همزمان بیش از دو میلیون نفر در ماههای بهمن و اسفند سال گذشته به فهرست یارانه بگیران اضافه شده و در حال حاضر ۷۳ میلیون نفر از جمعیت کشور یارانه نقدی دریافت میکنند.
مطابق جدیدترین گزارش سازمان هدفمندی یارانهها، در خرداد امسال از جمعیت حدودا نود میلیونی ایران ۲۸ میلیون و ۱۶۸ هزار و ۹۱۹ نفر در دهکهای اول تا سوم مشمول دریافت یارانه ۴۰۰ هزار تومانی هستند. یعنی یک سوم از جامعه در شرایط اقتصادی نامناسبی قرار دارند.دولت در پی حذف یارانه افرادی است که در دهکهای بالایی هستند. داشتن چند اتوموبیل و منزل مسکونی و حتی سفر خارج از کشور فرد را در دهکهای هشتم تا دهم قرار داده و باعث حذف نام فرد از فهرست یارانه بگیران میشود حال آنکه داشتن خودرو گران قیمت و حتی منزل گران قیمت شده در اثر تورم! دلیلی بر توانایی مالی افراد نیست و حتی اگر فردی دارای مکنت مالی باشد؛ باز هم مستحق این یارانه است زیرا آنچه دولت در قالب یارانه پرداخت میکند؛ بخش کوچکی از ما به التفاوت هزینه عادی زندگی با هزینهای است که افراد باید برای کالاهای اساسی پرداخت نمایند.به عبارتی دیگر تامین حداقلهایی برای زندگی جزو وظایف حاکمیتی دولت است که در قانون اساسی هم مورد توجه قرار گرفته و در اصل ۴۳ قانون اساسی نیز مورد تاکید قرار گرفته و یارانه پرداختی به افراد نیز بخشی از مکانیزم جبرانی دولت برای تأمین نیازهای اساسی است که دولت قادر به تحقق آن نیست. بدیهی است فرد ثروتمندی هم که در جامعه زندگی میکند؛ مستحق برخورداری از این یارانه است.فردی که ثروت بیشتری دارد قطعا مالیات و عوارض بیشتری نیز پرداخت میکند.یارانه مذکور نیز نه یک امتیاز بلکه یک حق است که به همه افراد جامعه تعلق میگیرد و به واسطه آن فرایندهای حاکمیتی محقق میگردد.زیرا افراد جامعه به نسبت وظایفی که دارند؛از امتیازها و مسوولیتهایی نیز برخودار میشوند.قطعا افراد ثروتمند یک جامعه «اتباع بیگانه» نیستند که دولت بخواهد همه چیز را با آنها به اصطلاح «خُشکه» حساب کند و هزینههای هر خدمتی را به نرخ آزاد از آنها اخذ کند.البته که طی نیم قرن گذشته سیطره برخی دیدگاههای کمونیستی بر ذهن مسوولان سبب شده تا هر فرد ثروتمندی «زالو» و «استثمارگر» به نظر برسد و با چنین قوانینی خط کشی پُر رنگی میان افراد عادی و ثروتمند جامعه ایجاد گردد.
کافه مثبت آماده انعکاس دیدگاههای افراد،سازمانها و نهادهایی است که نام آنها در این مطلب آمده است.
دیدگاهتان را بنویسید